Pojęcie rozwód kościelny jest często błędnie stosowane. Kościół katolicki nie przewiduje możliwości rozwodu w przypadku zawarcia ślubu kościelnego lecz istnieje możliwość stwierdzenie nieważności małżeństwa w dowolnym czasie jego trwania. Zasadniczymi źródłami prawa, na których oparty jest proces o nieważność małżeństwa, są normy Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 roku, jak również Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku. Zawierają one zarówno informacje o przesłankach do stwierdzenia nieważnośc oraz regulują przebieg procesu.
Najniższą instancję sądów kościelnych stanowią sądy biskupie związane z daną diecezją lub eparchią w kościołach prawosławnych. Kościół nie uznaje zasady trójpodziału władzy i dlatego najwyższym sędzią jest biskup, pełniący równocześnie funkcje wykonawcze i prawodawcze. Swoją władzę biskup ceduje na wikariusza sądowego, choć w szczególnych sprawach sam może rozstrzygać. Sędziowie rozstrzygający sprawy w sądach kościelnych muszą się wykazać znajomością prawa kanonicznego potwierdzoną odpowiednimi dyplomami uczelni kościelnych.
Są to sądy działające w imieniu Kościoła. W Kościele rzymskokatolickim opierają swoje wyroki na prawie kanonicznym wywodzącym sie z tradycji tej instytucji. W roku 1983 papież zatwierdził nowy Kodeks składający w jedną całość zmiany prawa kanonicznego dokonane w XX wieku.
E-mail: kancelaria@kanoniczna.pl